คืนวันที่ 31 กรกฎาคม ต่อเนื่องถึงวันที่ 1 สิงหาคม 2569 ที่เชิงเขาชีจรรย์ ตำบลห้วยใหญ่ อำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี ไม่ไกลจากพัทยา มีการขุดเปิดหลุมสองหลุม หลุมหนึ่งเป็นร่างของโรมัน นาซีมอฟ และไดอานา นาซีโมวา (Roman and Diana Nazimov) สองพี่น้องจากรัสเซีย น้องชายอายุสิบเจ็ด พี่สาวอายุยี่สิบสอง อีกหลุมอยู่อีกฟากของมอเตอร์เวย์ เป็นครอบครัวคนไทยสามคน ได้แก่ นายวิเชียร วงษา นางสาวฉันทนา ฉัตรอินทร์ และนางสาวนิชาภา วงษา ลูกสาววัยสิบแปดของทั้งคู่ รวมทั้งหมดห้าศพ
เราถอดความไลฟ์สดของสื่อไทยตลอดคืนนั้น และทำต่อเนื่องไปจนถึงวันที่ 6 สิงหาคม บทความนี้คือสิ่งที่ได้จากงานนั้น ไม่ใช่การเล่าความสยองซ้ำ แต่เป็นการแยกให้เห็นว่าเส้นแบ่งระหว่างสิ่งที่ยืนยันได้แล้ว สิ่งที่มีคนกล่าวอ้าง และสิ่งที่แต่งขึ้นมาเองอยู่ตรงไหน ในคดีแบบนี้ เส้นแบ่งนี้มักเลือนหายเป็นอย่างแรก และต้องมานั่งขีดกลับคืนเองทีละจุด
ขอออกตัวไว้ก่อน และข้อนี้ใช้ไปจนจบบทความ นายฑณา เกิดทอง หรือ “ป๋อง” และนายธงชัย ศรีนิล หรือ “ธง” มีสถานะเป็นจำเลย เมื่อเดือนตุลาคม 2569 ทั้งสองให้การรับสารภาพต่อศาลจังหวัดพัทยาทุกข้อหา ทั้งในคดีสองพี่น้องนาซีมอฟและในคดีครอบครัวคนไทย แต่ศาลยังไม่ได้พิพากษา เพราะในคดีที่มีข้อหาร้ายแรงแบบนี้ ศาลต้องสืบพยานประกอบคำรับสารภาพก่อน ดังนั้นทุกอย่างด้านล่างที่เขียนว่า “ตามรูปคดีของฝ่ายสอบสวน” หรือ “ตามคำของผู้ถูกจับกุม” ยังเป็นเพียงเรื่องที่ถูกกล่าวอ้าง ไม่ใช่ข้อเท็จจริงที่ศาลวินิจฉัยแล้ว และนั่นไม่ใช่การพูดเผื่อไว้เพื่อความสุภาพ
ประเด็นหลักที่ควรจำ
ตามรูปคดีของฝ่ายสอบสวน ช่วงแรกโรมันและไดอานาไม่ได้ขัดขืนตอนถูกพาตัวไป และขึ้นซ้อนมอเตอร์ไซค์ของคนแปลกหน้าเอง เพราะคนร้ายแอบอ้างเป็นตำรวจ ไม่กี่สัปดาห์ก่อนหน้านั้น ครอบครัวคนไทยก็ถูกพาตัวไปด้วยวิธีเดียวกัน มีคนมาเคาะประตูบ้าน ใส่กุญแจมือสามีภรรยา แล้วรอจนลูกสาวกลับมาจากร้านค้า แค่เสื้อแจ็กเก็ตสีดำกับบัตรหน้าตาคล้ายบัตรตำรวจ ก็พอแล้ว
ในคำฟ้องที่อัยการยื่นต่อศาล มีข้อหาหนึ่งแยกออกมาต่างหาก คือแสดงตนเป็นเจ้าพนักงาน นี่ไม่ใช่รายละเอียดเอาไว้แต่งสีสัน แต่เป็นสิ่งที่อธิบายได้ว่าทำไมคนห้าคน ต่างเวลา ต่างสถานที่ ถึงไม่ขัดขืนในช่วงแรก
หกวัน
โรมันและไดอานาออกจากบ้านตอนเช้ามืดวันที่ 26 กรกฎาคม แล้วก็ไม่ได้กลับมาอีก ช่วงแรกมีข่าวว่าทั้งคู่ออกไปดูพระอาทิตย์ขึ้น แต่ที่จริงแล้วไปไหนและไปทำไม จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีใครรู้ สัญญาณโทรศัพท์ของทั้งคู่ขาดหายไปราวตีสี่บนมอเตอร์เวย์ การตามหาเริ่มต้นจากจุดนั้น
ตลอดสองวันที่คดีขึ้นข่าวไปแล้ว ผู้ถูกจับกุมทั้งสองยังออกไปไหนมาไหนแถวนั้นตามปกติ ไม่ได้หลบซ่อน แล้วจึงหลบหนีในวันที่สาม ตำรวจภูธรภาค 2 ไล่ดูภาพจากกล้องวงจรปิด แกะเส้นทางหลบหนี แล้วซุ่มจับทั้งคู่ได้เมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม วันที่หกนับจากที่สองพี่น้องหายตัวไป ที่อำเภอวังสมบูรณ์ จังหวัดสระแก้ว ใกล้ชายแดนกัมพูชา ตามรูปคดีของฝ่ายสอบสวน ทั้งสองกำลังจะหนีข้ามแดน
พอตกเย็น ทั้งคู่ให้การรับสารภาพ แล้วถูกคุมตัวกลับชลบุรีเพื่อชี้จุด เส้นทางของรถคันนี้กลายเป็นแกนหลักของไลฟ์สดยาวแปดชั่วโมง ซึ่งช่วงพีกมีคนดูพร้อมกันราว 60,000 คน
พื้นที่
ศพถูกฝังในป่าบนเนินเขาริมถนนสายที่มุ่งหน้าไประยอง ห่างจากจุดที่สัญญาณขาดหายไปสามถึงสี่กิโลเมตร
การเลือกที่นี่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ และนี่คือรายละเอียดที่บอกอะไรได้มากที่สุดในคดีทั้งหมด ผู้ถูกจับกุมคนหนึ่งเคยมาเผาถ่านที่นี่ เขารู้จักพื้นที่ตรงนี้ดี ส่วนคนอื่นแทบไม่มีทางเข้ามาถึง ที่นี่เป็นผืนดินแคบๆ ระหว่างเนินเขา ทางเข้ามีทางเดียวคือลอดอุโมงค์ใต้มอเตอร์เวย์ และไม่มีสัญญาณมือถือ ทางเข้ายากแค่ไหนก็เห็นได้ชัดตอนเรียกทีมแพทย์ หมอสองคนต้องนั่งมอเตอร์ไซค์วิบากเข้าไป
ตลอดวันมีการเปลี่ยนจุดสี่ถึงห้าครั้ง เพราะผู้ถูกจับกุมจำสับสน ตอนหกโมงเย็นมีการกั้นพื้นที่รอบต้นมะขาม แต่หลุมจริงอยู่ใต้ต้นมะม่วง ที่หาเจอในที่สุดก็เพราะฝนที่ตกติดกันหลายวันทำให้ดินยุบตัว พื้นที่ตรงนั้นเลยดูต่างจากรอบข้าง
การขุดเริ่มเวลา 21.51 น. และตำรวจสั่งให้ผู้ถูกจับกุมเป็นคนขุดเอง เวลา 22.26 น. ยืนยันได้ว่าในหลุมมีสองศพ ชายหนึ่ง หญิงหนึ่ง
อีกฟากของมอเตอร์เวย์
หลุมที่สองอยู่ในจุดที่ไม่มีใครตามหา คือในสวนมะพร้าวอีกฟากของมอเตอร์เวย์ ส่วนระยะห่างระหว่างสองหลุม สื่อไทยรายงานไม่ตรงกัน ไทยรัฐระบุว่า 300–400 เมตร ส่วนไทยพีบีเอสระบุว่าราว 2 กิโลเมตร ระหว่างที่ยังเคลื่อนย้ายร่างของโรมันและไดอานาออกมาไม่เสร็จ ตำรวจก็เดินไปขุดหาพ่อ แม่ และลูกสาวแล้ว
และตรงนี้เองคือส่วนที่ทำให้บทความนี้ถูกเขียนขึ้นมา
ครอบครัวคนไทยหายตัวไปก่อนหน้าสองพี่น้องหลายสัปดาห์ ตามคำรับสารภาพของผู้ถูกจับกุม ทั้งสามถูกฆ่าเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม ส่วนข่าวช่วงแรกระบุว่าเป็นช่วงปลายเดือนมิถุนายน ญาติไปแจ้งความเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม ญาติผู้หญิงคนหนึ่งที่ออกไลฟ์คืนนั้นเล่าว่า หลังจากนั้นไม่มีใครติดต่อกลับมาเลยสักครั้ง พอเธอโทรไปเอง ก็ได้คำตอบว่าไปดูมาแล้ว ไม่เจออะไร ทั้งที่ไม่เคยโทรหาญาติ และไม่เคยถามด้วยซ้ำว่าครอบครัวนี้อยู่ตรงไหน แทนที่จะสืบสวน กลับมาบอกว่าพี่น้องของเธออาจหนีตามชู้ไป
ญาติๆ ต้องตามหากันเอง เดินไล่ดูรอบที่ดินว่ามีรอยดินขุดใหม่ตรงไหนบ้าง และกลับไปทุกสองสามวันเพื่อให้อาหารหมาที่ยังอยู่ในลานบ้าน
เบอร์ของสามีพี่น้องคนนั้นยังเปิดใช้งานอยู่ พอเธอโทรติด ผู้หญิงแปลกหน้าคนหนึ่งรับสาย บ่นว่ามีคนโทรมาตลอด แต่พอมีการพูดถึงภรรยา ก็หันไปถามใครบางคนที่อยู่ข้างๆ ว่า “ไหนบอกว่าไม่มีเมียไง” จากนั้นสายก็ถูกตัดไป ญาติขอให้ตำรวจช่วยตามสัญญาณ ส่วนตอนที่โทรไปถามค่ายมือถือเอง ทางนั้นตอบว่าต้องให้ตำรวจเป็นคนยื่นคำขอเท่านั้น
เธอรู้ข่าวการตายของครอบครัวตัวเองจากไลฟ์เดียวกันนี้ หลายวันที่ผ่านมาเธอติดตามคดีชาวรัสเซียที่หายตัวไป โดยไม่รู้เลยว่ามันเกี่ยวกับครอบครัวเธอด้วย และเพิ่งเข้าใจตอนที่ได้ยินว่ามี “อีกสามศพ”
ประโยคที่เธอพูดในไลฟ์ควรยกมาทั้งประโยค: “หรือเพราะเราเป็นคนไทย เป็นคนจน ไม่มีเงิน” หน้าร้าน 7-Eleven เธอเห็นประกาศตามหาชาวรัสเซียที่หายตัวไป แต่ไม่เจออะไรเกี่ยวกับครอบครัวตัวเองเลย
เรื่องนี้ไม่ได้แปลว่ามีคนจงใจตามหากลุ่มหนึ่งดีกว่าอีกกลุ่ม แต่เป็นเรื่องของกระแสความสนใจ คดีดังที่เกี่ยวกับชาวต่างชาติระดมได้ทั้งตำรวจสองภาค ไลฟ์สด และอาสาสมัครราวห้าสิบคน ขณะที่เรื่องแจ้งความครอบครัวคนไทยหาย ตามคำของญาติ กลับนิ่งอยู่ทั้งเดือนที่ สภ.ห้วยใหญ่ แห่งเดียวกัน ที่หาพวกเขาเจอก็เพียงเพราะถูกฝังอยู่ใกล้กัน
ผู้ถูกจับกุมว่าอย่างไร และตรงไหนที่ฝ่ายสอบสวนไม่เชื่อ
ตามคำของทั้งสอง แรงจูงใจคือรถมอเตอร์ไซค์ และไม่เคยรู้จักผู้ตายมาก่อน
จากนั้นคำให้การก็แยกทางกันตรงจุดที่ความรับผิดชอบเริ่มต้นพอดี ธงให้การว่าเขาถูกขู่ด้วยปืนให้ทำ ตัวเขาเป็นคนขุด ส่วนคนยิงคือป๋อง ป๋องให้การว่าไม่ได้ตั้งใจจะฆ่าสองพี่น้องนาซีมอฟ ส่วนในคดีที่สอง เขาบอกว่าตัวเองเป็นคนยิงแม่ ส่วนพ่อกับลูกสาวถูกผู้ถูกจับกุมอีกสองคนยิง ในข้อมูลที่ออกมาทีหลัง ป๋องโยนเรื่องการตายของไดอานาไปให้ธงด้วย ทั้งที่ในคำให้การแรกเคยยอมรับว่าตัวเองเป็นคนทุบตีเธอ ส่วนข้ออ้างว่า “ถูกบังคับ” พนักงานสอบสวนตอบห้วนๆ ว่าทางที่จะไม่เข้าไปมีส่วนร่วมก็มีอยู่ พอคดีขึ้นสู่ศาลในเดือนตุลาคม ข้อโต้แย้งเหล่านี้ก็จบลง ป๋องและธงให้การรับสารภาพทุกข้อหา
ฝ่ายสอบสวนไม่ได้ปักใจเชื่อเรื่องที่ทั้งคู่เล่า และนี่คือสามจุดที่เรื่องไม่ลงรอยกัน
ช่วงเวลาที่หายไป หลังสัญญาณโทรศัพท์ขาดหาย เกิดอะไรขึ้น สองพี่น้องถูกพาไปไหน ถูกกักตัวไว้ที่ไหนหรือเปล่า ยังไม่มีคำตอบที่ชัดเจน ฝ่ายสอบสวนเรียกจุดนี้ว่าข้อขัดแย้งสำคัญ
คำให้การที่ลงตัวเกินไป ตอนแรกทั้งคู่ถูกสอบปากคำพร้อมกัน และตอบเหมือนกัน นี่แหละที่ทำให้พนักงานสอบสวนเอะใจ จึงแยกสอบคนละห้อง
แค่สองคนจริงหรือ มีการตรวจสอบแนวทางที่ว่าอาจมีคนอื่นช่วยซ่อนศพด้วย
ยังมีอีกรายละเอียดหนึ่งที่เข้ากันไม่ค่อยได้กับเรื่องปล้นแบบบังเอิญ เหตุเกิดช่วงตีสี่ถึงตีห้า คนปกติไม่มาดักรอใครตอนตีสี่ ข้อนี้ชี้ไปทางการเตรียมการไว้ก่อนมากกว่าความบังเอิญ
หลักฐานที่หนักที่สุดที่ตำรวจอ้างถึงคือภาพจากกล้องวงจรปิด ตำรวจระบุว่าภาพเหล่านั้นเห็นทั้งสองคนอยู่ใกล้ผู้ตายในช่วงไม่กี่ชั่วโมงสุดท้าย
สมมติฐาน “ห้าศพ” เกิดและดับไปภายในคืนเดียวได้อย่างไร
เรื่องที่เกิดขึ้นในแชทของไลฟ์ควรแยกมาเล่าต่างหาก เพราะเรื่องแบบเดียวกันนี้เกิดขึ้นในแชทคอมมูนิตี้ทุกแห่ง เวลามีเรื่องใหญ่
ราว 19.15 น. ในไลฟ์มีคนพูดถึงสมมติฐานหนึ่ง ว่ากันว่าผู้ถูกจับกุมจัดการครอบครัวที่บังเอิญมาเห็นเหตุการณ์ไปด้วย รวมเป็นห้าศพในหลุมเดียว นักข่าวรีบออกตัวทันทีว่าไม่รู้ว่าจริงหรือไม่ หนึ่งชั่วโมงต่อมาไลฟ์ก็ออกมาหักล้างว่า ทั้งสามคนไม่ได้เป็นพยาน นี่เป็นคดีแยก และเป็นหลุมฝังศพอีกหลุมหนึ่ง
สมมติฐานนี้แพร่ไปทั่วแชทภายในสิบนาที นานก่อนจะมีคำอธิบายใดๆ และยังวนอยู่ในแชทต่ออีกหนึ่งชั่วโมงหลังถูกหักล้างแล้ว ช่วงที่แชทคึกที่สุด คือ 846 ข้อความในห้านาที ตรงกับจังหวะที่ไลฟ์กำลังสับสนระหว่าง “สอง” กับ “ห้า” พอดี พอถึงช่วงท้ายของคืน ในแชทก็มีทั้ง “เจ็ดศพ” และ “มีคนถูกงมขึ้นมาจากแม่น้ำ” โดยไม่มีอะไรยืนยันเลยสักอย่าง
อีกเรื่องที่ต้องพูดแยกคือสุญญากาศของข้อมูล ฝั่งภาษารัสเซียในแชท ซึ่งมีข้อความรวมกันกว่าหนึ่งพันข้อความ ไม่รู้อยู่หลายชั่วโมงว่าเจอศพแล้วหรือยัง ผู้คนพยายามแปลไลฟ์ผ่านโทรศัพท์อีกเครื่อง คนที่ช่วยไว้คืออาสาสมัครที่คอยเล่าเหตุการณ์แบบสดๆ เป็นภาษาอังกฤษและภาษารัสเซีย นี่อาจเป็นสิ่งที่มีความเป็นมนุษย์มากที่สุดบนอินเทอร์เน็ตในคืนนั้น
หลังจากนั้น
ทั้งสี่คนที่เกี่ยวข้องในคดี คือ ป๋อง ธง และผู้ถูกจับกุมอีกสองคนในคดีครอบครัวคนไทย ได้แก่ นายชัชนันท์ แป้นเอี่ยม หรือ “ฟลุ๊ค” และนายอัษฎางค์ ชูวงษ์ หรือ “บอล” ถูกนำตัวไปที่ศาลจังหวัดพัทยา ศาลไม่ให้ประกันตัวป๋องและธง โดยอ้างถึงความร้ายแรงของความผิดที่ถูกกล่าวหาและความเสี่ยงที่จะหลบหนี ทั้งคู่จึงยังถูกควบคุมตัว นายกรัฐมนตรีและผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ (ผบ.ตร.) ก็ลงพื้นที่ชลบุรีเพราะคดีนี้
แล้วก็มีคำถามโผล่ขึ้นมาว่าทำไมสองคนนี้ถึงได้อยู่ข้างนอก วันที่ 1 สิงหาคม กรมราชทัณฑ์ออกคำชี้แจงว่า ป๋องรับโทษครบตามหมายจำคุกในเรือนจำที่ระยอง รวมกว่าเจ็ดปี ในคดีพยายามฆ่า อาวุธ และยาเสพติด และพ้นโทษเมื่อวันที่ 5 มิถุนายน 2569 โดยไม่ได้รับสิทธิประโยชน์ใดเป็นกรณีพิเศษ ศาลสั่งให้เขาอยู่ภายใต้มาตรการเฝ้าระวังสองปีตามกฎหมายว่าด้วยมาตรการป้องกันการกระทำความผิดซ้ำ พ.ศ. 2565 ต้องรายงานตัวทุกสามเดือนและเข้ารับการบำบัดฟื้นฟู ส่วนธงพ้นโทษออกจากเรือนจำที่พัทยาเมื่อเดือนกันยายน 2568 และไม่เข้าข่ายกฎหมายฉบับนี้
วันที่ 6 สิงหาคม คำถามสำคัญที่สุดที่ยังค้างอยู่ก็ได้คำตอบ ว่าผู้เสียชีวิตมีทั้งหมดกี่คน ตำรวจใช้เครื่องเรดาร์ตรวจใต้ดินสแกนเจ็ดจุดในสวนมะพร้าว จุดไหนที่เครื่องมีสัญญาณก็ขุดลงไป ไม่พบศพเพิ่ม ผู้เชี่ยวชาญระบุว่าสัญญาณมาจากก้อนหินและชั้นดินแน่น จำนวนผู้เสียชีวิตที่ยืนยันแล้วยังคงเป็นห้าคน
วันเดียวกันนั้นมีพิธีไว้อาลัยที่จุดเกิดเหตุ แม่ของไดอานาและโรมันจูบรูปถ่ายของลูกๆ มีคนนำดอกไม้สีขาวมาวางที่หลุม และวางกาแฟไว้หนึ่งแก้ว หลังพิธี เธอขอบคุณคนไทย หน่วยงานต่างๆ ตำรวจ และอาสาสมัคร และบอกว่าน้ำใจของทุกคนทำให้ครอบครัวมีกำลังใจ
วันที่ 30 กันยายน 2569 อัยการยื่นฟ้องคดีสองพี่น้องนาซีมอฟต่อศาลจังหวัดพัทยา รวมเก้าข้อหา ในจำนวนนี้มีข้อหาฆ่าผู้อื่นโดยเจตนา และข่มขืนกระทำชำเราโดยใช้อาวุธเป็นเหตุให้ผู้ถูกกระทำถึงแก่ความตาย ข้อหาข่มขืนไม่เคยปรากฏในข่าวช่วงแรกของตำรวจ และซารินา แม่ของสองพี่น้อง ได้ตั้งคำถามต่อสาธารณะว่าข้อหานี้อาศัยข้อมูลอะไร วันที่ 1 ตุลาคม ป๋องและธงยังปฏิเสธข้อหาฆ่าโดยเจตนา แต่วันที่ 20 ตุลาคม ทั้งสองให้การรับสารภาพทุกข้อหา ศาลอนุญาตให้ซารินาเข้าเป็นโจทก์ร่วมในข้อหาข่มขืนและฆ่า ส่วนคดีครอบครัวคนไทย เมื่อวันที่ 26 ตุลาคม จำเลยทั้งสี่ให้การรับสารภาพทุกข้อหา ศาลยังไม่ได้พิพากษาทั้งสองคดี โดยนัดสืบพยานคดีครอบครัวคนไทยวันที่ 23 พฤศจิกายน และคดีสองพี่น้องนาซีมอฟวันที่ 30 พฤศจิกายน
สิ่งที่ยังไม่มีใครรู้
ตำรวจระบุว่าทั้งสามศพจากหลุมที่สองถูกยิงเสียชีวิต แต่ยังไม่มีการเปิดเผยผลการชันสูตร ยังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างที่สัญญาณหายไปกับตอนที่ถูกฆ่า ใครทำอะไรบ้างรู้ได้จากคำให้การเท่านั้น ช่วงแรกของคดี ป๋องกับธงต่างโยนความผิดให้กัน ส่วนในเดือนตุลาคม ทั้งสองพร้อมกับจำเลยอีกสองคนให้การรับสารภาพทุกข้อหา แต่ศาลยังไม่ได้สืบพยานพิสูจน์คำรับสารภาพนั้น ตำรวจยังไม่ได้ชี้แจงต่อสาธารณะว่าเรื่องแจ้งความครอบครัวคนไทยหาย ซึ่งญาติบอกว่านิ่งอยู่ทั้งเดือน เป็นอย่างไรต่อ
และยังมีข้อขัดแย้งอีกสองข้อที่ตลอดคืนนั้นไม่มีใครเคลียร์ได้ เวลา 22.49 น. ตำรวจแจ้งว่าผู้ตายทั้งสองยังสวมเสื้อผ้าอยู่ และการตรวจเบื้องต้นไม่พบร่องรอยการถูกทำร้าย แต่เวลา 00.20 น. กลับมีข้อมูลตรงกันข้าม เวลา 20.58 น. ตำรวจพูดว่าคดีที่สองมีความเป็นไปได้สูงว่าเกี่ยวกับการทวงหนี้ แต่เวลา 23.30 น. ตำรวจชุดเดียวกันกลับปฏิเสธเรื่องหนี้ และในคำให้การช่วงหลังก็ไม่มีเรื่องหนี้เลยสักคำ
ลำดับเหตุการณ์ฉบับเต็ม ทั้ง 177 รายการที่ติดป้าย “ข้อเท็จจริง” “สมมติฐาน” “ข่าวลือ” และ “ความคืบหน้า” รวมถึงคำให้การ บทสัมภาษณ์ญาติ และบันทึกไลฟ์ทั้งหมด อยู่ในบทถอดความบน translate.itparty.club (ภาษารัสเซีย) และยังอัปเดตต่อที่นั่น
ตอนต่อไป: ถอดประเด็นสารคดี “แม่ครับ เราอยู่บนสวรรค์” (Mama, my v rayu) ว่าด้วย 19 นาทีสุดท้ายก่อนถึงมอเตอร์เวย์ ผ่านสายตาของครอบครัวและอาสาสมัคร และคำถามที่เวอร์ชันทางการยังไม่ได้ตอบ
ถ้าคุณรู้อะไรเกี่ยวกับคดีนี้ อย่าส่งต่อข่าวลือ ให้นำแหล่งที่มามาด้วย คืนนั้นในแชทของคอมมูนิตี้ (ภาษารัสเซีย) ทำให้เห็นชัดว่าเรื่องที่ยังไม่ได้ตรวจสอบกลายเป็นสิ่งที่ทุกคนรู้กันทั่วได้เร็วแค่ไหน



.C56YFDQF_Zj6Uaw.webp)
