คดีฆาตกรรม 2 พี่น้องรัสเซียที่พัทยา: 19 นาทีที่ไม่มีในสำนวนคดี

ตอนที่โรมันบินมาเมืองไทยครั้งแรก เขาบอกแม่ว่า “แม่ครับ เราอยู่บนสวรรค์” Elena Pogrebizhskaya หยิบประโยคนี้มาตั้งเป็นชื่อสารคดี “แม่ครับ เราอยู่บนสวรรค์” (Mama, my v rayu) ว่าด้วยการเสียชีวิตของโรมัน นาซีมอฟ และไดอานา นาซีโมวา (Roman and Diana Nazimov) ใกล้พัทยา สารคดีออกเมื่อ 17 กันยายน ทางช่อง “Istorii bez sakhara” (ภาษารัสเซีย) ยาวหนึ่งชั่วโมงยี่สิบนาที เป็นบทสนทนากับแม่ ซารินา นาซีโมวา (Zarina Nazimova) กับอาสาสมัครที่ออกตามหาสองพี่น้อง และกับชายที่ทำหน้าที่ประสานงานระหว่างอาสาสมัครกับตำรวจ ในสารคดีเรียกเขาว่า Viktor โดยเปลี่ยนทั้งชื่อและเสียง

เมื่อเดือนสิงหาคม เราแกะคดีนี้จากบทถอดความไลฟ์สดของสื่อไทย ว่าตามรูปคดีของฝ่ายสอบสวน นายฑณา เกิดทอง หรือ “ป๋อง” กับนายธงชัย ศรีนิล หรือ “ธง” แอบอ้างเป็นตำรวจแล้วพาตัวคนห้าคนไปได้อย่างไร ทั้งสองรับสารภาพอะไรบ้าง และตรงไหนที่ฝ่ายสอบสวนไม่เชื่อคำให้การ สารคดีเรื่องนี้มองเรื่องเดียวกันจากฝั่งครอบครัว และมีอีกหลายอย่างที่ไม่เคยปรากฏทั้งในไลฟ์ของสื่อไทยและในข่าว

ก่อนอ่านต่อ ต้องรู้ข้อนี้ไว้ก่อน เกือบทุกอย่างที่ทำให้เวอร์ชันทางการดูน่าสงสัย ในสารคดีเป็นคำพูดของแม่และ Viktor ที่ไม่เปิดเผยตัว ไม่มีเอกสารของฝ่ายสอบสวนให้เห็นในจอ มีแต่ภาพจากกล้องวงจรปิดกับคำเล่าของอาสาสมัคร ฑณา เกิดทอง (ป๋อง) และธงชัย ศรีนิล (ธง) มีสถานะเป็นจำเลย เมื่อเดือนตุลาคม 2569 ทั้งสองให้การรับสารภาพต่อศาลทุกข้อหา แต่ศาลยังไม่ได้พิพากษา จากนี้ไปต้องแยกให้ออกว่าอะไรคือสิ่งที่ยืนยันแล้ว อะไรคือคำบอกเล่าต่อ และอะไรคือการสันนิษฐาน

ไดอานา นาซีโมวา และโรมัน นาซีมอฟ เป็นใคร

ครอบครัวนี้ย้ายมาเมืองไทยจากเมืองตูย์เมน (Tyumen) ตอนแรกมาเที่ยวแบบนักท่องเที่ยว แล้วก็อยู่ยาว บ้านอยู่ในโครงการที่พักแบบปิดที่ห้วยใหญ่ ทางใต้ของพัทยา มี รปภ. มีกล้อง ย่านเงียบสงบ

ไดอานาอายุ 22 หลังเรียนจบ ม.3 เธอไปเรียนถ่ายวิดีโอ และไม่นานก็มีงานเข้าไม่ขาด ลูกค้าประจำ มีเพจของตัวเอง ถ่ายเอ็มวีให้แร็ปเปอร์ท้องถิ่น ส่วนใหญ่ถ่ายตอนกลางคืน โรมันอายุ 17 เรียนออนไลน์ และนิสัยตรงข้ามกับพี่สาว เก็บตัว มีเพื่อนแค่สองคน คนรัสเซียหนึ่ง คนไทยหนึ่ง ฝันอยากเป็นนักบิน ชอบบิ๊กไบค์ เจ็ตสกี ตกปลา และดำน้ำ พูดภาษาอังกฤษได้แบบไม่มีสำเนียง

ในสารคดีระบุว่าซารินาอายุ 40 เลี้ยงลูกสองคนมาคนเดียว ต่อมาพ่อของเธอก็ย้ายมาอยู่ด้วยที่พัทยา

เกิดอะไรขึ้นในคืนวันที่ 25 ต่อเนื่องเช้ามืดวันที่ 26 กรกฎาคม

เย็นวันที่ 25 กรกฎาคม 2569 ซารินาเข้ากรุงเทพฯ เพราะมีนัดตอนเช้า และค้างที่นั่น ที่บ้านมีลูกสองคนกับคุณตา

กลางคืนไดอานาขี่รถออกไปดูโลเคชันถ่ายงาน ระหว่างทางกลับบ้าน เธอได้ยินเสียงหึ่งต่ำๆ ดังมากในหูฟังใต้หมวกกันน็อก คล้ายเสียงมอเตอร์ไซค์คำรามฝ่าลม เสียงนั้นกลบเพลงที่ฟังอยู่ ทั้งที่รอบตัวไม่มีใครเลย เธออัดคลิปวิดีโอเล่าเรื่องนี้ส่งให้แม่ และนั่นคือข้อความสุดท้ายที่เธอส่งถึงแม่

ราวสิบห้านาทีหลังกลับถึงบ้าน iPhone ของไดอานาเด้งเตือนว่ามีอุปกรณ์ติดตาม Bluetooth ของคนอื่นอยู่ใกล้ตัว และเคลื่อนที่ตามเธอมาตลอดเส้นทาง แจ้งเตือนแบบเดียวกันเคยเด้งขึ้นมาเมื่อวันศุกร์ แต่ตอนนั้นเธอไม่ได้เปิดดู เธอเช่ารถคันนี้มาตั้งแต่ 16 กรกฎาคม และก่อนวันศุกร์นั้นไม่เคยมีแจ้งเตือนแบบนี้เลย ไดอานาอัดคลิปวิดีโอสองคลิปส่งให้ Dmitry เพื่อนของครอบครัว บอกว่ารู้สึกขนลุก เหมือนมีคนตามอยู่ เธอไม่ได้ปลุกแม่ คิดว่าเครื่องติดตามน่าจะเป็นของบริษัทให้เช่ารถ และตั้งใจว่าพอเช้าค่อยส่งข้อความไปถามบริษัท

ราวครึ่งชั่วโมงต่อมา เวลา 04.02 น. ไดอานากับโรมันขี่ Honda ADV ของเธอออกจากโครงการ กล้องที่ทางออกเห็นว่าทั้งคู่อารมณ์ดี ใส่ชุดอยู่บ้าน ไม่ใส่หมวกกันน็อก ไม่มีกระเป๋า ไม่มีเอกสาร แม่เล่าว่าแต่งตัวแบบนี้ก็แค่ไป 7-Eleven ถ้าไปเจอใคร ไดอานาจะแต่งตัวอีกแบบ การยังไม่นอนตอนตีสี่เป็นเรื่องปกติของสองคนนี้ ไดอานาทำงานกลางคืน ส่วนโรมันนาฬิกาชีวิตรวนหลังเดินทางกลางคืนกลับจากภูเก็ต ที่ผิดปกติคืออย่างอื่น คนขับคือโรมัน ทั้งที่เขาไม่ชอบสกูตเตอร์

เดือนสิงหาคม สื่อรายงานว่าทั้งสองออกไปดูพระอาทิตย์ขึ้น ในสารคดีไม่มีเวอร์ชันนี้ ว่าทั้งคู่ออกไปไหนและไปทำไมตอน 04.02 น. จนถึงวันนี้ก็ยังไม่มีใครรู้

19 นาทีที่ไม่มีกล้อง: ภาพจากกล้องบอกอะไร

สองสามนาทีหลังออกจากโครงการ กล้องที่อยู่ห่างจากบ้าน 300 เมตรจับภาพทั้งสองขี่ไปช้าๆ แบบขี่เล่น จากนั้นภาพก็ขาดหาย ภาพถัดไปมีอีกทีตอน 04.21 น. สิบเก้านาทีนี้ นับจากออกจากโครงการตอน 04.02 น. ถึงภาพตอน 04.21 น. คือคำถามใหญ่ที่สุดของสารคดี

เวลา 04.21 น. กล้องริมมอเตอร์เวย์สาย 7 และถนนเลียบมอเตอร์เวย์จับภาพรถสองคันที่ขี่มาติดกัน คันแรก ซึ่งน่าจะเป็นรถของสองพี่น้อง ขี่ออกไปกลางมอเตอร์เวย์สายหลักแล้วจอด คนซ้อนที่ส่วนสูงพอๆ กับโรมันเดินไปกลางถนน เดินกลับมา แล้วขึ้นซ้อนท้าย คันที่สองรออยู่ข้างทางบนถนนเลียบมอเตอร์เวย์ จากนั้นคันแรกย้อนศรเข้าถนนเลียบมอเตอร์เวย์ คันที่สองขี่เข้าไปหา และดูจากแสงไฟหน้า รถของสองพี่น้องล้มตะแคง อาสาสมัครเชื่อว่ารถถูกถีบ

เวลา 04.26 น. ไดอานาส่งข้อความคำเดียวว่า “ด่วน” ไม่ได้ส่งหาแม่อย่างที่สื่อเขียน แต่ส่งหา Dmitry ตอนนั้นเขายังออนไลน์อยู่ แต่หลับไปแล้ว

อีกเก้านาทีต่อมา รถทั้งสองคันเข้ากล้องเป็นครั้งสุดท้าย คราวนี้ขี่เร็ว อาสาสมัครเอาคลิปไปปรับภาพแล้วสรุปว่า ไดอานาในเสื้อยืดสีแดงกับโรมันนั่งซ้อนท้าย ส่วนคนขับเป็นคนแปลกหน้า

ตามหาสองพี่น้องนาซีมอฟ: ช่วงแรกครอบครัวต้องหากันเอง

เช้านั้นซารินาติดต่อพ่อ แล้วถึงรู้ว่าลูกไม่อยู่บ้าน ระหว่างนั่งรถจากกรุงเทพฯ สองชั่วโมง เธอเขียนจดหมายแจ้งตำรวจท่องเที่ยว รปภ. ของโครงการส่งคลิปตอนทั้งสองขี่ออกไปเมื่อ 04.02 น. ให้ทันที

ซารินาเล่าว่าที่ สภ.ห้วยใหญ่ ตำรวจบอกให้รอ 24 ชั่วโมงก่อน ยิ่งวันนั้นเป็นวันหยุดด้วย สถานกงสุลตอบว่าไม่มีอำนาจ แล้วให้ไปแจ้งตำรวจ ซารินาโทรและตระเวนไปตามโรงพยาบาลทีละแห่ง คืนวันที่ 26 ต่อเนื่องเช้ามืดวันที่ 27 กรกฎาคม เธอเจอภาพจากกล้องริมมอเตอร์เวย์ และเอาไปให้ที่โรงพักตอนตีสี่ครึ่ง เธอเล่าว่าคำตอบที่ได้คือ “พรุ่งนี้”

จนถึงวันที่ 28 กรกฎาคม มีแค่ครอบครัวกับเพื่อนๆ ที่ออกตามหาสองพี่น้อง ตลอดเวลานั้น ซารินาเล่าว่าเธอไม่ได้กิน ไม่ได้นอน แม้แต่จะนั่งก็ไม่ได้นั่ง

ตั้งแต่ 28 กรกฎาคม อาสาสมัครจากคอมมูนิตี้ภาษารัสเซียเข้ามาช่วย วันรุ่งขึ้นก็ตั้งศูนย์ค้นหา ส่วน Liza Alert (ทีมอาสาค้นหาคนหายของรัสเซีย) ช่วยอยู่ทางไกล ทีมเดินเรียงหน้ากระดาน ห่างกันคนละสองสามเมตร ไล่ค้นพื้นที่ เข้าไปดูบ้านร้าง ถามชาวบ้านผ่านล่าม บินโดรน และรวบรวมภาพจากกล้องวงจรปิด หน้าบ้านซารินามีคนมารวมตัวกันราวร้อยคน

มีเบาะแสผิดๆ ด้วย คราบเลือดบนถนนกลายเป็นร่องรอยอุบัติเหตุของคนอื่น มีคนปล่อยข่าวว่าพนักงานเก็บขยะกำลังขนศพสองศพไปที่ สภ.ห้วยใหญ่ อาสาสมัครส่วนหนึ่งเลยไปที่นั่นพร้อมกับตำรวจ Viktor บอกว่ารู้ชื่อคนปล่อยข่าวนี้ สมมติฐานเปลี่ยนไปเรื่อยๆ ทั้งค้ามนุษย์ แก๊งคอลเซ็นเตอร์ และค้าอวัยวะ ข้อหลังสุดถูกตัดทิ้งไปเร็ว ส่วนเรื่องลักพาตัวเรียกค่าไถ่ยังยึดไว้จนถึงที่สุด

เจอรถ แล้วตามไปถึงตัวผู้ต้องสงสัย

วันพุธที่ 29 กรกฎาคม ชุดสืบสวนจากชลบุรีมาถึงโรงพัก พวกเขาพาผู้หญิงคนหนึ่งมาท้ายกระบะ แล้วอีกยี่สิบนาทีต่อมาก็ออกไป คราวนี้ใส่เสื้อเกราะ ผู้หญิงคนนั้นชี้ไปที่อู่ที่รับแยกชิ้นส่วนรถที่ขโมยมา เจ้าของอู่เล่าว่าเมื่อวันอังคาร มีคนแปลกหน้าเอารถคันนี้มาเสนอขาย อ้างว่ายึดมาแทนหนี้ 60,000 บาท Viktor เชื่อว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องโกหก เพราะในห้วยใหญ่ที่มีคนอยู่ราว 30,000 คน “คนบางกลุ่ม” รู้จักหน้าค่าตากันหมด

ตามข้อมูลในสารคดี รถถูกพบในสภาพแยกชิ้นส่วนและฝังไว้ในหลุมสองหลุมกลางป่า ห่างจากกล้องตัวสุดท้ายหกกิโลเมตร ไม่ได้อยู่ที่บ้านผู้ต้องสงสัยอย่างที่สื่อบางเจ้ารายงาน หลุมหนึ่งมีโช้คหน้า เครื่องยนต์ และป้ายทะเบียนที่ถูกตัดใส่ถุงไว้ อีกหลุมเป็นชิ้นส่วนพลาสติกตัวถัง อาสาสมัครเล่าว่าที่นั่นเหมือนป่าช้าเก่า มีหลุมศพที่ถูกขุดและยุบตัวลง และมีร่องรอยกองไฟ

Viktor เล่าว่าป๋องเพิ่งได้รับการพักการลงโทษออกจากเรือนจำเมื่อ 4 มิถุนายน ไม่นานก่อนเกิดเหตุ แต่กรมราชทัณฑ์ชี้แจงไว้ตั้งแต่วันที่ 1 สิงหาคมว่าไม่ใช่อย่างนั้น ป๋องพ้นโทษเมื่อวันที่ 5 มิถุนายน หลังรับโทษครบตามหมายจำคุก แต่ศาลสั่งให้อยู่ภายใต้มาตรการเฝ้าระวังสองปี ส่วนธง คนในสารคดีบอกว่าเขาอาศัยอยู่ในเพิงไม่ไกลจากจุดที่ฝังรถ

ตามคำบอกเล่าของ Viktor พี่สาวหรือน้องสาวของป๋องเล่าว่า วันที่ 26 กรกฎาคม ราว 10 โมงเช้า ทั้งสองคนมาหาเธอในสภาพ “สกปรกมอมแมมไปทั้งตัว” อาบน้ำ ซักผ้า แล้วก็ไป ป๋องใส่ชุดตำรวจและพกปืน

วันที่ 31 กรกฎาคม วันที่หกนับจากที่สองพี่น้องหายตัวไป ทั้งสองถูกจับที่จังหวัดสระแก้ว ใกล้ชายแดนกัมพูชา ตำรวจแถลงว่าผู้ต้องหาทั้งสองให้การรับสารภาพว่าชิงทรัพย์และฆาตกรรม

เวอร์ชันทางการ: ผู้ถูกจับกุมเล่าว่าอย่างไร

ในสารคดี เวอร์ชันทางการเล่าจากคำให้การของผู้ถูกจับกุม ตามเวอร์ชันนี้ ทั้งสองบังเอิญเจอสองพี่น้องบนมอเตอร์เวย์และตัดสินใจจะเอารถ จึงแอบอ้างเป็นตำรวจ ใส่กุญแจมือโรมัน แล้วแยกพาพี่น้องขึ้นรถคนละคัน บอกว่าจะพาไป “โรงพัก” พอสองพี่น้องรู้ว่าไม่ได้ไปโรงพัก ก็เกิดการต่อสู้ ตามคำให้การนี้ ป๋องยิงโรมันเข้าที่ท้อง แล้วยิงซ้ำที่ศีรษะ ส่วนไดอานาถูกทำร้ายจนหมดสติและถูกรัดคอ แม่ของเธอเล่าในสารคดีว่าใช้เสื้อยืดของน้องชายรัดคอ ผู้ถูกจับกุมให้การว่าไม่ได้คิดจะปล่อยทั้งสองไป เพราะสองพี่น้องจะ “ไปแจ้งความ”

มีรายละเอียดหนึ่งในคำให้การที่ซารินาเล่าต่อจากปากตำรวจ ซึ่งไม่ค่อยเข้ากับเรื่อง “ชิงทรัพย์โดยบังเอิญ” เช้าวันนั้นสองคนนี้ “ตั้งใจจะฆ่าใครสักคนอยู่แล้ว แต่หาคนที่ตามหาไม่เจอ”

ผู้ถูกจับกุมเป็นคนชี้จุดฝังศพเอง ผ่านไปหกวัน ศพเปลี่ยนสภาพไปมาก และถูกส่งไปตรวจพิสูจน์ที่กรุงเทพฯ ตามคำของซารินา เธอเพิ่งระบุตัวลูกได้เมื่อวันที่ 3 สิงหาคม ไดอานาจากรอยสัก โรมันจากไฝที่ขา ตำรวจระบุว่าผู้ถูกจับกุมให้การรับสารภาพด้วยในคดีฆาตกรรมครอบครัวคนไทย ที่เกิดขึ้นก่อนหน้านั้นหลายสัปดาห์ คดีนั้นยังมีผู้ต้องหาอีกสองคน และเราเขียนถึงอย่างละเอียดไปแล้วในบทความก่อน ซารินาเล่าว่าตำรวจเรียกจุดร่วมของสองคดีว่าเป็น “ลายเซ็น” คือเหยื่อทุกรายถูกมัดมือมัดเท้า

สารคดีตั้งคำถามอะไรกับเวอร์ชันของฝ่ายสอบสวน

ประเด็นหลักของสารคดีคือ ในมุมของคนที่ออกมาให้สัมภาษณ์ ฝ่ายสอบสวนยึดแต่เรื่องที่ผู้ถูกจับกุมเล่า ทั้งที่คำตอบอยู่ในสิบเก้านาทีก่อนถึงมอเตอร์เวย์ เราไม่มีสำนวนคดีในมือ จึงตรวจสอบเรื่องนี้เองไม่ได้ คำถามของ Viktor อาสาสมัคร และแม่ แบ่งได้เป็นสามกลุ่ม

เส้นทาง

ความเร็ว ถ้าสิบเก้านาทีหมดไปกับการขี่ไปถึงมอเตอร์เวย์ ก็แปลว่าทั้งสองขี่ด้วยความเร็วราว 18 กม./ชม. สำหรับมอเตอร์ไซค์ แทบจะเท่ากับเดิน Viktor สันนิษฐานว่าระหว่างทางมีการหยุดรถที่ไหนสักแห่ง เขาบอกว่าตำรวจไม่ได้เก็บภาพจากกล้องอย่างน้อยหกตัวบนถนนช่วงนี้ที่อาจจับภาพการหยุดนั้นไว้ได้ และไม่ได้เก็บภาพจากกล้องหน้ารถของรถที่ผ่านไปมาด้วย

เครื่องติดตาม ตัวติดตาม GPS ของบริษัทให้เช่ารถหยุดทำงานตอน 04.03 น. หนึ่งนาทีหลังออกจากโครงการ สองพี่น้องไม่รู้ว่ามันติดอยู่ตรงไหน จึงเป็นที่มาของสมมติฐานของ Viktor ว่ามีคนตามไดอานา เรียกให้จอดตั้งแต่ยังไม่ไกลจากบ้าน แล้วทำทีเป็นตรวจรถเพื่อถอดเครื่องติดตามออก ตามที่สารคดีเสนอ เสียงหึ่งในหูฟังอาจมาจากคลื่นรบกวนของเครื่องติดตามตัวที่สองซึ่งเป็นของคนอื่น ไดอานาหามันแล้ว แต่ไม่เจอ

หมา โรมันกลัวหมาจรจัด ซารินาเองก็เคยโดนกัดมาแล้ว แม่บอกว่าถ้าเลือกเองได้ เขาไม่มีทางขี่รถผ่านซอยมืดๆ ในหมู่บ้านตอนกลางคืนไปมอเตอร์เวย์สาย 7

ใครขับ ตอนเลี้ยว คนขับเอาเท้าแตะพื้นถนนพยุงไปเรื่อยๆ ซึ่ง Viktor บอกว่าคนไทยไม่ขี่กันแบบนี้ Viktor จึงสันนิษฐานว่าตอนนั้นคนขับคือไดอานาแล้ว ส่วนรถคันที่สองตามหลังมาห่าง 50–70 เมตร ถ้าเป็นอย่างนั้น เขาว่าก็ไม่เข้าใจว่าทำไมไม่แยกพี่น้องออกจากกันตั้งแต่แรก

ฟุตเทจที่หายไป ซารินาเล่าว่าในคลิปเวอร์ชันแรก โรมันก้มลงหยิบอะไรบางอย่างจากพื้นถนน เธอบอกด้วยว่ามีคนเห็นช่วงนี้อย่างน้อยแปดคน แต่ในคลิปเวอร์ชันหลังๆ ช่วงนี้ไม่มีแล้ว จากสารคดีเพียงอย่างเดียวตรวจสอบเรื่องนี้ไม่ได้ Viktor คิดว่าอาจเป็นกุญแจรีโมตที่หล่นจากรถ

ทำไมไม่กระโดดลง ตามที่สารคดีเล่า อย่างช้าที่สุดก็ตอนเข้าถนนดิน ทุกอย่างชัดแล้วว่าไม่ได้ถูกพาไปโรงพัก แต่ทั้งโรมันและไดอานาก็ไม่ได้กระโดดลงจากรถ

สถานที่และเวลา

เสียงปืน คนในสารคดีบอกว่าคนตกปลาริมบึงกับพระที่ปลีกวิเวกอยู่ลำพังได้ยินเสียงปืน คนตกปลาอาจไม่ได้หมายถึงตีห้า แต่หมายถึงห้าโมงเย็น ถ้าเป็นอย่างนั้น สองพี่น้องอาจถูกกักตัวไว้ทั้งวันทั้งที่ยังมีชีวิตอยู่ สารคดีบอกว่าผลชันสูตรยังไม่ออก และด้วยสภาพศพ อาจให้คำตอบที่แน่ชัดไม่ได้

โทรศัพท์ ในสารคดีเล่าว่าตำรวจเคยแจ้งว่าสัญญาณโทรศัพท์หายไปแถวบึง แต่นักประดาน้ำไม่พบอะไร ที่บ้านโรมันมีโทรศัพท์สำรองที่ซิงก์ข้อมูลไว้ และตำแหน่งสุดท้ายที่ขึ้นในเครื่องคือกุฏิของพระรูปนั้น มีการสอบปากคำพระและตรวจที่พักแล้ว ไม่มีข้อมูลว่าพระรูปนี้ถูกสงสัยในเรื่องใด และลำพังข้อมูลนี้ก็ไม่ได้บ่งชี้ถึงการมีส่วนเกี่ยวข้องใดๆ ทั้งสิ้น

จุดฝังศพ อาสาสมัครบอกว่าเป็นทางตันกลางพงหญ้าสูงท่วมไหล่ ขนาดคนในพื้นที่ยังไม่รู้จัก พวกเขาลองไปดูแล้ว มอเตอร์ไซค์ขี่เข้าไปไม่ได้ จึงสรุปว่าสองพี่น้องอาจถูกฆ่าที่อื่น

โซดาไฟ ระหว่างค้นหา อาสาสมัครเข้าไปในกระท่อมหลังหนึ่งที่พวกเขาบอกว่าเพิ่งมีคนวิ่งหนีออกไป และเจอกระสอบโซดาไฟอยู่ข้างใน Viktor ตั้งสมมติฐานว่าอาจมีคนใช้โซดาไฟกับศพ เพื่อเร่งการเน่าเปื่อย ทำลาย DNA และร่องรอยการทรมาน เขามองว่าถ้าเป็นแบบนั้นจริง ก็จะอธิบายได้ว่าทำไมแค่ห้าหกวัน ศพถึงเสียสภาพจนจำไม่ได้ ในสารคดีไม่มีอะไรยืนยันสมมติฐานนี้

ผู้คน

มือ ผู้ถูกจับกุมทั้งสองให้การว่าทำร้ายไดอานาด้วยมือเปล่า แต่ตามที่สารคดีบอก ตอนถูกจับ มือของทั้งสองไม่มีรอยถลอกให้เห็น

เครื่องแบบ สารคดีอ้างว่าเกือบสองเดือนหลังออกจากคุก ป๋องเดินไปไหนมาไหนในชุดตำรวจพร้อมอาวุธ โดยไม่มีใครสงสัย แฟนเก่าของเขาพูดถึงความเชื่อมโยงระหว่างป๋องกับตำรวจสองนายจากห้วยใหญ่ มีการพูดถึง “คนหนุนหลัง” ที่อาจมีอยู่จริงด้วย แต่ยังไม่รู้ว่าเป็นใคร และสารคดีบอกว่ามีการตรวจสอบภายใน วันที่ 4 สิงหาคม ผบ.ตร. สั่งให้ตรวจสอบข้อมูลนี้ พยานหญิงชี้ภาพตำรวจสองนายที่หน้าตาคล้าย แต่ยืนยันตัวไม่ได้แน่ชัด ตำรวจนายหนึ่งที่ถูกพูดถึงในข่าวออกมาปฏิเสธต่อสาธารณะว่าไม่มีความเกี่ยวข้องกับป๋อง และบอกว่าตัวเองเคยร่วมจับกุมป๋องมาแล้วสองครั้งเมื่อปี 2561 ส่วน Thai Examiner รายงานเมื่อเดือนตุลาคมว่า ตำรวจชลบุรีแถลงว่าการตรวจสอบไม่พบความเชื่อมโยงระหว่างจำเลยกับตำรวจที่ยังรับราชการอยู่ ข่าวว่ามีตำรวจถูกจับไม่ได้รับการยืนยัน และทั้งในสารคดีและในแหล่งข้อมูลสาธารณะไม่มีหลักฐานว่าตำรวจมีส่วนเกี่ยวข้อง

การเล็งเป้า หญิงสาวขี่มอเตอร์ไซค์ออกไปตอนกลางคืน อาจพกอุปกรณ์ถ่ายทำราคาแพงไปด้วย และครอบครัวก็มีฐานะ Viktor บอกว่าไม่เห็นเหตุผลข้อไหนที่จะหักล้างสมมติฐานว่าเหยื่อถูกเลือกไว้ล่วงหน้า

ทำไมต้องเป็นโรมันกับไดอานา สารคดีไม่ได้ตอบ และก็ยอมรับตรงๆ ว่าไม่มีคำตอบ

แม่ถูกรุมโจมตีในโซเชียล

ขณะที่การค้นหายังดำเนินไป ในโซเชียลก็มีการรุมโจมตี มีคนวิจารณ์หน้าตาและการแต่งตัวของซารินา เขียนว่าเธอ “ติดหนี้แมงดา” ว่าลูกๆ เป็น “คนส่งยา” ว่าทั้งหมดเป็นเรื่องเฟก กลางดึกยังมีคนขับรถมาถึงบ้านเธอ เพื่อดูว่าเด็กๆ หายไปจริงหรือเปล่า

ผู้หญิงคนหนึ่งถ่ายคลิปหน้าห้องเก็บศพ ทำนองว่าแม่ไม่รีบมาระบุตัวศพ ความจริงคือซารินารอเอกสารอนุญาตให้เข้าไป และศพถูกส่งไปกรุงเทพฯ ทันที ไม่เคยอยู่ที่ห้องเก็บศพในพัทยาเลย คนโพสต์บางส่วนออกมาขอโทษทีหลัง คนใกล้ชิดของซารินาต้องการเอาผิดคนที่เหลือตามกฎหมายหมิ่นประมาท

ตอนนี้เป็นอย่างไร

พิธีอำลาและฌาปนกิจจัดขึ้นโดยมีพระสงฆ์ร่วมพิธี พระรูปหนึ่งร้องไห้จนสวดต่อไม่ได้ ซารินาอยากโปรยอัฐิของลูก โดยจะโปรยอัฐิส่วนหนึ่งของไดอานาลงทะเล และอัฐิส่วนหนึ่งของโรมันบนภูเขา

เธอยังอยู่เมืองไทย และยังตามหาคำตอบว่าเกิดอะไรขึ้นในสิบเก้านาทีนั้น Viktor บอกว่าเพราะอย่างนี้ เธอจึงกลายเป็น “ก้างขวางคอ” ของหลายฝ่าย จำเลยอาจต้องโทษจำคุกตลอดชีวิตหรือประหารชีวิต ซึ่งเธอมองว่ายังเบาเกินไป

ช่วงท้ายของสารคดีบอกว่า สำนักงานตำรวจแห่งชาติยกเลิกกฎที่ให้รอ 24 ชั่วโมงก่อนรับแจ้งคนหายแล้ว ที่จริงคือเมื่อวันที่ 19 สิงหาคม พล.ต.อ.กิตติ์รัฐ พันธุ์เพ็ชร์ ผบ.ตร. สั่งให้ทุกสถานีรับแจ้งคนหายทันที และห้ามอ้างว่าต้องรอ 24 ชั่วโมง

อะไรที่รู้กันก่อนสารคดี และอะไรที่เพิ่งเปิดเผยครั้งแรก

ก่อนสารคดีออก สื่อรายงานไปแล้วเรื่องการจับกุมเมื่อ 31 กรกฎาคมและคำรับสารภาพ การใช้ชุดตำรวจ การฆาตกรรมครอบครัวคนไทย การลงพื้นที่ของนายกรัฐมนตรี และการตรวจสอบความเชื่อมโยงที่อาจมีระหว่างป๋องกับตำรวจ สภ.ห้วยใหญ่ ทั้งหมดนี้เป็นรายงานของสื่อและตำรวจ ไม่ใช่คำตัดสินของศาล คดีนี้ยังไม่มีคำพิพากษา

สิ่งใหม่ในสารคดีคือเกือบทุกอย่างที่เป็นข้อสงสัย เสียงหึ่งในหูฟัง การแจ้งเตือนเครื่องติดตามของคนอื่นใน iPhone เครื่องติดตามที่ดับหนึ่งนาทีหลังออกจากบ้าน ช่วงที่ภาพขาดหายจาก 04.02 น. ถึง 04.21 น. และกล้องที่ไม่มีใครเก็บภาพไป ฟุตเทจที่หายไปจากคลิป ตำแหน่งโทรศัพท์ที่กุฏิ โซดาไฟ และคำเล่าของพี่สาวหรือน้องสาวของป๋อง ทั้งหมดนี้เป็นคำกล่าวของแม่ อาสาสมัคร และแหล่งข่าวที่ไม่เปิดเผยตัว มีอย่างน้อยสามเรื่องที่สารคดีไม่ตรงกับสื่อ คือ ข้อความ “ด่วน” ไม่ได้ส่งหาแม่ รถไม่ได้ถูกพบที่บ้านผู้ต้องสงสัย และศพไม่เคยอยู่ในพัทยา

เรื่องสำคัญที่สุดยังไม่มีใครรู้แน่ชัด ว่าเกิดอะไรขึ้นในสิบเก้านาทีนั้น สองพี่น้องถูกฆ่าที่ไหนและเมื่อไร และป๋องกับธงลงมือกันเองแค่สองคนหรือไม่ สารคดีบอกว่าผลชันสูตรยังไม่ออก

หลังจากนั้น

วันที่ 30 กันยายน 2569 อัยการยื่นฟ้องคดีนี้ต่อศาลจังหวัดพัทยา คำฟ้องมีเก้าข้อหา และมีข้อหาหนึ่งที่ไม่เคยปรากฏในข่าวช่วงแรกของตำรวจ คือข่มขืนกระทำชำเราไดอานาโดยใช้อาวุธเป็นเหตุให้ผู้ถูกกระทำถึงแก่ความตาย ซารินาเล่าว่าตอนแรกฝ่ายสอบสวนบอกเธอว่าไม่มีการข่มขืน ต้นเดือนตุลาคม เธอจึงทำหนังสือขอผลการตรวจพิสูจน์จากตำรวจ และถามว่าข้อหานี้อาศัยหลักฐานอะไร เธอบอกว่ายังไม่ได้รับคำตอบที่ตรงประเด็น

วันที่ 1 ตุลาคม ป๋องและธงยังปฏิเสธข้อหาฆ่าผู้อื่นโดยเจตนา แต่วันที่ 20 ตุลาคม ทั้งสองให้การรับสารภาพทั้งเก้าข้อหา ศาลอนุญาตให้ซารินาเข้าเป็นโจทก์ร่วมในข้อหาข่มขืนและฆ่า ส่วนคดีครอบครัวคนไทย เมื่อวันที่ 26 ตุลาคม จำเลยทั้งสี่ซึ่งรวมถึงป๋องและธงให้การรับสารภาพทุกข้อหา ศาลยังไม่ได้พิพากษาทั้งสองคดี โดยนัดสืบพยานคดีครอบครัวคนไทยวันที่ 23 พฤศจิกายน และคดีสองพี่น้องนาซีมอฟวันที่ 30 พฤศจิกายน

ดูสารคดีฉบับเต็มได้บน YouTube (ภาษารัสเซีย) ถ้าคุณรู้อะไรเกี่ยวกับคืนนั้น ถนนช่วงนั้น หรือภาพจากกล้องเหล่านั้น อย่าเล่าต่อในคอมเมนต์ แต่ส่งต้นตอข้อมูลมา ในแชทของคอมมูนิตี้ (ภาษารัสเซีย) เราจะช่วยดูว่าควรส่งต่อให้ใคร